Toestand

Omdat alles tegelijk en maar een enkele plek
wanneer er zelfs geen dag hetzelfde of even
maar in schijn maar alles anders en toch iets
ergens in de schaduw een avond een roos

Niet achterwaarts en niet vooruit maar hier
en heden en dat zelfs niet en toch weer veel
Een avond dan of heel vroeg in de morgen
onverwacht wanneer de wind nevel en mist.

Het diepst een nacht het zwart en zonder slaap.
Leegte van kilte en stilte van zweet het lichaam
in een huis in het donker het eeuwige eindeloze
van oude genever een schotel vol peuken en as

Jaap Tempelman
uit: Aardewerk (2000)

Zoveel lentes

In de dagen na de Pasen bloeit de gouden
regen. Zeus komt thuis en op een zondag
vertelt hij kinderen hoe twee wandelaars
hun nieuwe metgezel later pas herkennen

Overal licht en in de donkere achterkamer
na het middagmaal leest mijn dode vader
dat verhaal. Je moet met iemand eten gaan
als je weten wilt met wie je hebt te maken.

Zulke lentes waren er. God & Zonen
kwamen nog aan huis. Je hoefde niet
voor een wonder naar een polikliniek.
Nog niet bijzonder was het dat je leefde.

Rups

Een dag zoals het vroeger was.
De zon ergens achter de lucht.
Een lichte nevel van bijna regen.
De hemel een ondiepe plas.

Daglicht hangt er tegenaan.
Herfst het mooiste in de zomer.
Hoorbare stilte zonder geluid.
Vogels die al luisteren gaan.

En op het tuinpad in zijn hoofd
draagt een jonge rups op duizend
beentjes naar het allersappigst
blad zijn laatste dagpauwoog