|
|
Petra Else Jekel (Arnhem, 1980) studeert kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen waar zij voor seizoen 2000-2001 tot huisdichter werd benoemd. Publicaties in de bundels: 'Startschot' (1999) met gedichten van Tsead Bruinja, Daniël Dee, Petra Else Jekel en Ramona Maramis, 'De Rode Route' (2001) met gedichten van Petra Else Jekel en Daniël Dee en 'Dubbelblind' (2001) met gedichten van Petra Else Jekel en Daniël Dee. Jekel draagt alleen of samen met Ruurt Staverman voor die soundscapes verzorgt. Meer info op http://www.petraelsejekel.nl extra vis er zijn knopjes aan de hangboom
fijne zilverwitte treurwilgknopjes
op waterspiegel golft een kerkklok een vis er bij vandaag
'om op te eten' vraagt
de dierenwinkelman de zoete zwemgeur zit al in mijn neus als ik met extra vis door straten ga
blijft elke tweede noot aan 't steen
van elke straathoek hangen steeds trager echo ik, zakken
de noten tot ik op de bodem
lig, de knopjes bloeien, iets elektrisch in mijn rug stokt halverwege Petra Else Jekel 2001
eerder gepubliceerd in het Nieuwsblad van het Noorden hij praat als een gekapseisd schip dat over zijn eigen railing hangt
golven hoest, in water ver is hij tekent als die goede boom
die nors en nat om dalweg
kraagt, zijn hand drukt zwaar secuur het blad, koel grijze kool
krijgt diepte, wortelt mij, zijn
hand garandeert contour, hij komt steeds nader tot hij weer
verdwijnt, de omtrekslijn bewegend
sluit en schavend tot het mes valt zijn voelen behelst mijn rug, gezicht, voetzolen
zijn voelen strekt zich uit over mijn veelheid
hij heeft me al betast voor hij me aanraakt
hij heeft mijn nek gebroken voor hij boog Petra Else Jekel
je rolt in de oksels van het eindeloze grasland een deken
voor twee bedden uit, jij
opgekruld ontvouwt mij huid
van nagels, eelt en ruggengraat ik raak zo aan je geur gewend
het woelen van je krullen
in de douche, je stem, je
afstand tot mijn huis, de
wandeling tot bed -je zegt
ik ben een supervrouw
in bed en ik: al bij het vrijen
moet ik afscheid van hem nemen mijn woorden breken op
jouw fijnste wervels, mijn
voetvuil valt en onze handen
geven stromend water door
dat deze handeling herkent geen geur wint van dit stromen Petra Else Jekel |
|
|
