zoals dat moet

bij haar thuis geweest om even te praten



ik kreeg zelfs koffie zonder rattenkruit

van het huis zonder roet

in het eten of zout in de openwond



de wereld reet niet open

er brak geen oorlog uit

of misschien toch ergens op deze planeet

ver weg maar daarvan had ik geen weet



ik kreeg geen knuppel in mijn nek

noch een bijl die mijn brein in tweeën spleet



ik raakte mijn alcohol- en nicotineverslaving niet kwijt

we namen afscheid met de belofte

voorzichtig groeiende vriendschap

en zien waar we uitkomen



ik ben zelfs thuisgekomen zonder autocrash

nekletsel beenbreuk whiplash of inwendige bloedingen

ik at zoals gebruikelijk noodles van het merk yum yum en prees

de afgelopen uren tot onverwacht neutraal aangenaam

verder bleef alles bij het oude

zoals dat gaat

Daniël Dee

IK DOE HET ALLEMAAL VOOR JOU

voor H., maar zijn ze dat niet allemaal?



jij danst draaiend door

grijs verweerde verregende straten



een lichtpuntje

langs lach en last

van de makkelijke mensheid marcherend als lemmings

op magere matigheid

of euforisch afstevenend op de onweerstaanbare ondergang



je bent op het randje

van ridicuul

lichtelijk laverend

tussen zoveel

immense menselijke stupiditeiten

que sera et cetera



en je maakt mij het monster

tot kneedbare teddybeer



onderwijl opgetogen zingend van

het leven is zalig zinloos

dus geniet er maar van

zolang het nog kan



en ik dans met je mee

al is het als een kreupele



terwijl je gewoon praat

terwijl je gewoon loopt

Daniël Dee

MIJN ERVARINGEN MET DE LIEFDE



waar komt het altijd weer op neer

vrouwen mijn ogen schitteren als zich daarin spiegelen

vrouwen die mijn mond openen gelijk de poorten van hades

zodat mijn tong eruit rolt een rode loper van loopsheid

gedreven lichtzinnig alarmerend afkeurend fraai duister

pathologisch neurotisch gestoord narrig en de liefhebbers

kwijlend in het verse groene gras gekweeld gekwijnd en geknakt

en boven al de onhandelbare vrouwen

de onhandelbare vrouwen

de onhandelbare vrouwen



ik heb gejaagd als een puppy een vlinder

in mijn ongebreideld enthousiasme

beet ik soms per ongeluk een vleugel stuk



de liefde paradeerde arrogant voorbij

liet mij staan gillend achter dranghekken

als een veertienjarige groupie take that

zonder mij een blik waardig te gunnen



sporadisch scheen ik geluk te vangen

doch de hoogconjunctuur verwaait steeds weer

in het verleden behaalde resultaten

bieden geen garantie voor de toekomst



nu is een vleugje voldoende

om mij in blaffen of grommen

hysterisch te doen uitbarsten



de kermis van de liefde

een suikerspin met cyaankali een spookhuis

met kwelgeesten een eeuwig draaiende draaimolen

een schiettent met mij als schietschijf

botsauto’s met altijd een fatale afloop



verstikkend aan een teveel

verloren door gebrek

en wat ik ervoor laat

en wat ervan komt

en wat het allemaal kapot maakt

en wat al niet meer

al niet meer niet meer



de liefde en ik

we hebben het geprobeerd

maar we liggen elkaar niet zo goed





en uit de duisternis

begon plots een onzichtbaar publiek te zingen

onhoorbaar voor het menselijk oor

we weten het we weten het we weten het

Daniël Dee